برند خارجی یا لباس داخلی در مذاق میرزا محمدتقی‌خان فراهانی (امیر کبیر)

برند خارجی یا لباس داخلی در مذاق میرزا محمدتقی‌خان فراهانی (امیر کبیر)
امیر کبیر اهمیت بالایی به استفاده از پوشش و دستبافته های داخلی می داد. تمام پوشش خود را از کالای با ارزش داخلی تهیه می کرد. کالای بسیار گرانی که در همین روزهای نه چندان قدیم پوشیدن آن مایه خجالت ما بود و امروز که همه در موج جدید در جستجوی آن هستیم بسیار گران و دور از دسترس. امیر کبیر در دوره ناصرالدین شاه، روزگار غرب زدگی شاه و هیجان همه برای کالای جذاب خارجی، وفور واردات پارچه خارجی لباس ایرانی می پوشید و مزد و پاداش به بافندگان می داد. از مثال های معروف می توان به جایگزین کردن لباس نظامیان از پارچه انگلیسی به چوفای پشمین مازندران است که در هیچ جستجوی اینترتی حتی یک کلمه در مورد آن یافت نمی شود. در آن زمان سردوشی های نظامیان را از اتریش می آوردند، که یک روز یک سردوش زیبا که توسط یک خانم به نام "بانو خورشید" دوخته شده بود، به قصر امیر رسید و ایشان آن را پسندیدند و آن را مورد تشویق قرار دادند و اعلام کردند که امتیاز تهیه سردوش را به مدت ۵ سال به این خانم واگذار نمایند. وی دستور داد برای او کارگاه و ابزار کار ایجاد شود و شاگردان زیاد در خدمت او بگمارند تا سردوشی های مورد نیاز ارتش را تهیه کند. امیر کبیر برای اولین بار بذر ارقام آپلند پنبه را به ایران آورد. او در زمینه نساجی کارهای بسیار بزرگی انجام داد که از آن جمله ایجاد صنایع نوین در ایران بوده است. در زمینه نساجی یک کارخانه بزرگ نخ ریسی و یک کارخانه بزرگ چلواربافی در تهران و چند کارخانه حریر بافی در کاشان و یک کارخانه ریسندگی در ساری راه انداری نمود. مگر نه اینکه پارچه و پوشش از نیاز های اولیه و اساسی بشر است پس در نتیجه تقاضای همگانی است، آیا نگاه امیر کبیر فقید برای استفاده از کالای داخلی غیر از تولید ثروت و کار برای ملت بوده است. مگر نه اینکه استفاده مداوم از محصولات داخلی بر کیفیت و اعتماد به نفس تولید کننده می افزاید. مگر نه اینکه این کشور در دوره های گوناگون (هخامنشی، ساسانی، صفوی و ...) پارچه هایی نمی بافت که در دنیا مثال نداشت. مگر نه اینکه اسکندر وقتی به دربار هخامنشی رسید در مدت اقامتش پارچه نقره بافت ایرانی را از تن به در نمی آورد مگر نه اینکه پارچه بیرق یونانی از پارچه های تولید ساسانی نبود و مگر نه اینکه تکنیک بافت دو لایه تارو پود در زمان صفوی هنوز در دنیا تکرار نشده و ممکن است همتی شود روزی دوباره یک نفر بنویسد. پارچه ایرانی از کالاهای پر سود کشور است، مایه رزق و روزی و شادی هزار ایرانی است... خوب می شود تا روز نوشتن این جمله زیبا من و تو هم لباس ایرانی بپوشیم و در آنچه ضعف و قوت تولید هموطن ما است سهیم شویم سپیده | جمعه 26 دی 1399
دسته بندیوب‌نامه
سپیده اصلانسپیده اصلانهموند از جمعه 26 دی 1399